Σοφία Μπεκατώρου: Καταθέτει στον εισαγγελέα για την σεξουαλική κακοποίηση - Ακολουθούν και άλλες αθλήτριες
Ντόμινο εξελίξεων μετά τις αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου και την γενναία απόφασή της να μιλήσει και να σπάσει τη σιωπή 23 ετών για την σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη από παράγοντα της ιστιοπλοϊκής ομοσπονδίας. Από ώρα σε ώρα αναμένεται να κληθεί από τις εισαγγελικές αρχές να καταθέσει όλα όσα έζησε ενώ σύμφωνα με πληροφορίες τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουν και άλλες αθλήτριες που βίωσαν παρόμοιες φρικτές καταστάσεις.
Η Ολυμπιονίκης αναμένεται να κληθεί την Δευτέρα ή την Τρίτη για καταθέσει στις εισαγγελικές αρχές. Παράλληλα πληροφορίες αναφέρουν πως η Σοφία Μπεκατώρου έχει αναφερθεί στην σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη στο πλαίσιο έρευνας που διενεργείται από τον εισαγγελέα Κωνσταντίνο Σιμιτζόγλου μετά από καταγγελίες του ολυμπιονίκη Νίκου Κακλαμανάκη για κακοδιάχειριση στην Ομοσπονδία Ιστιοπλοϊας.
Σοφία Μπεκατώρου: «Βίωσα σεξουαλική κακοποίηση από παράγοντα – Είπα όχι, αλλά ασέλγησε πάνω μου»
Σύσσωμο τόσο τον αθλητικό κόσμο όσο και ολόκληρη την ελληνική κοινωνία είχε συγκλονίσει πριν από μερικές εβδομάδες η Χρυσή Ολυμπιονίκης, Σοφία Μπεκατώρου, με τα όσα αποκάλυψε σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Εβίτα Τσιλοχρήστου και το διαδικτυακό κανάλι του Marie Claire στο youtube. Εκεί μεταξύ άλλων μίλησε και για τη σεξουαλική παρενόχληση που είχε δεχτεί στο παρελθόν από παράγοντα του αθλητισμού.Η πρωταθλήτρια της ιστιοπλοΐας με στόχο να παροτρύνει κι άλλες γυναίκες να υψώσουν τη φωνή τους σε αντίστοιχες περιπτώσεις, εξέθεσε για ακόμη μια φορά τα όσα οδυνηρά έζησε.
Συγκεκριμένα, στη διαδικτυακή Ημερίδα, με θέμα «Start to Talk/Σπάσε τη Σιωπή – Μίλησε, Μην Ανέχεσαι», που διοργάνωσε το υφυπουργείο Αθλητισμού, στο πλαίσιο του προγράμματος του Συμβουλίου της Ευρώπης για την «Προστασία των Παιδιών στον Αθλητισμό», αποκάλυψε λεπτομέρειες της κακοποίησης που τη στιγμάτισε σε νεαρή ηλικία. «Κάποια στιγμή, όπως μιλάγαμε με τον Χ, γύρισα και με φίλησε. Εγώ πάγωσα, δεν ήξερα πώς να αντιδράσω, δεν περίμενα ποτέ να κάνει μία τέτοια κίνηση. Για μένα ο Χ αντιπροσώπευε το πατρικό πρότυπο, ήταν ένας άνθρωπος που επιτέλους δεν μας πολεμούσε μέσα στην Ομοσπονδία και ήθελε το καλό μας, σκέφτηκα.
Συνέχισα να προχωράω με ταχύτερο ρυθμό, κάνοντας πως δεν κατάλαβα ότι συνέβη, αν και του το ανέφερα, λέγοντάς του ότι δεν περίμενα ποτέ μία τέτοια κίνησή του. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο μας, στο ασανσέρ, πριν πάει στο δωμάτιό του, μου ζήτησε να τον ακολουθήσω. Εγώ αρνήθηκα και πήγα να κλείσω την πόρτα. Εκείνος πάντα ευγενικά και με χαμόγελο με ρώτησε αν τον φοβάμαι και τότε του απάντησα πως όχι, αλλά ότι δεν υπήρχε λόγος να πάω μαζί στο δωμάτιό του. Εκείνος, προσπαθώντας να με πείσει, με διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να κάνει κάτι ερωτικό, απλά να συζητήσουμε. Ήξερε όμως πώς να μου μιλήσει και πώς να με ηρεμήσει και να με κάνει να ρίξω τις άμυνές μου. Και όταν αυτό έγινε, τότε άρχισε να ασελγεί εις βάρος μου. Προσπάθησα να τον απωθήσω, να του δείξω ότι δεν υπάρχει αμοιβαία επιθυμία, θεωρώντας ότι θα το σεβαστεί.
«Του είπα όχι, αλλά…»
Του είπα όχι, του επανέλαβα ότι δεν θέλω να προχωρήσω και εκείνος με ψεύτικα γλυκόλογα έλεγε ότι δεν είναι τίποτα, κάνοντας χιούμορ. Έλεγε ότι θα σταματήσει αν δεν το θέλω, όμως δεν σταμάτησε ό,τι κι αν του έλεγα. Κλαμένη και ντροπιασμένη, έφυγα από το δωμάτιο όταν αυτός ολοκλήρωσε και σηκώθηκε από πάνω μου. Γύρισα στο δωμάτιό μου, όπου η συναθλήτριά μου κοιμόταν ανυποψίαστη. Έκανα μπάνιο, ένιωθα βρώμικη, εξαντλημένη, ταπεινωμένη και ανίκανη να υπερασπιστώ τα δικαιώματά μου. Ενώ είχαμε μόλις αποκτήσει το δικαίωμα στο όνειρο με την Αιμιλία, αν εγώ μιλούσα για ό,τι μου συνέβη, μπορεί αυτό να κατέρρεε. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ αυτό το συναίσθημα και δεν μπορούσα να το μοιραστώ με την ομάδα μου, γιατί μπορεί να μας δίχαζε. Η ομάδα μας, που συμπεριλάμβανε και την ανδρική, βρισκόταν πάντα σε ένα λεπτό σχοινί ισορροπίας και δεν υπήρχαν δυνατοί δεσμοί που θα μπορούσαν να με κάνουν να μιλήσω ανοιχτά.
Ο δε προπονητής μας ήταν 25 χρόνων, αρκετά συναισθηματικός και άπειρος σε θέματα διαχείρισης κρίσεων. Επίσης, τότε, δεν είχαμε κάποια συνεργασία με αθλητική ψυχολόγο και φυσικά δεν θα μιλούσα ποτέ στους γονείς μου, γιατί θα με σταμάταγαν από την ιστιοπλοΐα. Στο μικρό και αθώο μυαλό μου η μόνη λύση ήταν να σιωπήσω και να κάνω ότι δε συνέβη τίποτα. Έκλαψα πολύ και όταν ξύπνησα άρχισα μία παράσταση που έληξε μέχρι και πριν από λίγο καιρό. Με πολλή δουλειά, θεραπεία και ανάλυση κατάφερα να αναλάβω το βάρος της ευθύνης μου, το να μην μιλήσω τότε, ώστε να απομακρυνθεί αυτός ο παράγοντας εκτός αθλητικών χώρων.
Αυτός ο μισάνθρωπος, που δεν είχε όρια, εκμεταλλεύτηκε καταστάσεις, τη συναισθηματική μου ευφορία και την προσήλωση στον στόχο μου. Εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία της ομάδας μας, γνωρίζοντας ότι δεν υπήρχε μεγάλη συνοχή και δύναμη, τη θεσμική του θέση, ώστε να ικανοποιήσει το αρρωστημένο του ένστικτο. Ο μόνος στον οποίο κατάφερα να ανοιχτώ ήταν ο δεσμός που διατηρούσα τότε, από τον οποίο επίσης ζήτησα να μην αντιδράσει, καθώς ήταν κι αυτός αθλητής.
Ο Χ ουδέποτε δήλωσε μετάνοια ή άλλαξε τον τρόπο που λειτουργούσε. Με την αλλαγή της στάσης μου και την ψυχρότητά μου έγινε ειρωνικός και σε γενικές γραμμές αμφισβήτησε τις ικανότητες και τις επιδόσεις μου, σε κάθε δυνατή ευκαιρία, λέγοντας ότι οι νεότεροι αθλητές πρέπει να έχουν πλέον ευκαιρίες και όχι αυτοί των οποίων η καριέρα τους βρίσκεται στη δύση της. Τη νοοτροπία αυτή υιοθέτησε από το 1999 μέχρι το 2019. Στο διάστημα αυτό έχω πετύχει τις περισσότερες διακρίσεις για τη χώρα μας στην ιστιοπλοΐα, έχοντας όμως χάσει το σημαντικότερο αγαθό ως προσωπικότητα: την αγάπη προς τον εαυτό μου»!
Τι δήλωσε ο Αριστείδης Αδαμόπουλος
Παρελθόν αποτελεί από την Ελληνική Ιστιοπλοΐκή Ομοσπονδία ο Αριστείδης Αδαμόπουλος μετά τις καταγγελίες της Σοφίας Μπεκατώρου. Η Ολυμπιονίκης ονομάτισε τον πρώην -πλέον- αντιπρόεδρο της Ομοσπονδίας για την σεξουαλική της κακοποίηση το 1998. Μετά από αυτές τις καταγγελίες, ο ΕΙΟ ζήτησε και έλαβε την παραίτηση του Αριστείδη Αδαμόπουλου Μάλιστα, ο αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας, Αριστείδης Αδαμόπουλος, πήρε θέση για τις καταγγελίες της Σοφίας Μπεκατώρου περί κακοποίησής της.
Αναλυτικά η δήλωση του:
«Είναι αναμενόμενο καταγγελίες που εισφέρονται εις βάρος μου από δημόσιο πρόσωπο, μεγάλης αναγνωρισιμότητας και ευρείας κοινωνικής απήχησης, να συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, να δημιουργούν αισθήματα συμπόνοιας για την καταγγέλλουσα και αποστροφής για τον φερόμενο “θύτη”.
Ωστόσο αποτελεί ελάχιστη κατάκτηση κάθε δημοκρατικού κράτους δικαίου και αντίστοιχη υποχρέωση των θεσμικών του φορέων, και των ΜΜΕ να μη στοχοποιούν πρόσωπα, να μην διακινούν τις φωτογραφίες τους, και να μην έχουν ήδη καταδικάσει τον δήθεν “θύτη”, προτού του δοθεί η ευκαιρία να εκφέρει τη δική του άποψη για γεγονότα που δημοσιοποιήθηκαν από τρίτους. Όλα αυτά που η Δικαιοσύνη ως πρωταρχικά αρμόδιος φορέας σέβεται σε αντίστοιχες περιπτώσεις εν προκειμένω έχουν ήδη παραβιαστεί από τους όψιμους μιμητές της, που την υποκαθιστούν στο έργο της.
Καλώ την Πολιτεία, τους θεσμικούς φορείς, και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να σεβαστούν πρώτα την οικογένειά μου, τα παιδιά και τα εγγόνια μου, να αναμείνουν όσα υποχρεούμαι πλέον να εισφέρω σε κάθε αρμόδια αρχή και να αποστούν από κάθε ενέργεια που θα θυματοποιήσει περαιτέρω μέλη της οικογένειάς μου και εμένα προσωπικά .
Αριστείδης Αδαμόπουλος
16/01/2021».
Η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας
Συγκλονισμένη είναι η Ελληνική Ιστιοπλοΐκή Ομοσπονδία από την χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων στον Τύπο στις οποίες προχώρησε η αθλήτριά μας, Ολυμπιονίκης κυρία Σοφία Μπεκατώρου. Αυτονοήτως, και προκειμένου να διαφυλαχθεί το κύρος της Ομοσπονδίας, η τιμή και η υπόληψη του συνόλου των αθλητών και αθλητριών, προπονητών και παραγόντων του αθλήματος και να διευκολυνθεί η έρευνα για την οποία την τελική απόφαση έχει η Δικαιοσύνη, ζητήσαμε άμεσα και λάβαμε την παραίτηση του Αντιπροέδρου του Δ.Σ. Αριστείδη Αδαμόπουλου. Ο τελευταίος φέρεται ως ο άνθρωπος τον οποίον η Ολυμπιονίκης μας κατονόμασε στον εισαγγελέα για τα καταγγελλόμενα.
Παραλλήλως, ζητήσαμε από τον κ. Αδαμόπουλο να υποβάλει την παραίτησή του από εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Η Ελληνική Ιστιοπλοϊκή Ομοσπονδία δηλώνει απερίφραστα ότι θα στηρίξει την αθλήτρια και θα σταθεί αρωγός της σε ό,τι χρειαστεί για την αποκάλυψη της αλήθειας σε κάθε αρμόδια αρχή. Επιθυμούμε να διευκρινίσουμε ότι μέχρι και σήμερα δεν είχε περιέλθει σε κανένα μέλος της Ομοσπονδίας επίσημα, ανεπίσημα, ως φήμη ή ακόμη και ως ψίθυρος, η παραμικρή ένδειξη για τη συγκεκριμένη ή οποιαδήποτε αντίστοιχη άλλη αποτρόπαιη πράξη.
Καλούμε κάθε αθλητή και αθλήτρια, παράγοντα ή μέλος της Ομοσπονδίας, εφόσον έχει υπάρξει θύμα ή έχει περιέλθει εις γνώση του τέτοια συμπεριφορά, να την καταγγείλει και θα έχει την αμέριστη συμπαράστασή μας. Το ίδιο καλούμε να πράξει κάθε αθλητής ή παράγοντας σε οποιοδήποτε άθλημα. Τα θύματα μιας τέτοιας ή ανάλογης συμπεριφοράς δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν. Εμείς θα είμαστε δίπλα τους.
Η Ομοσπονδία καλεί άμεσα την Ολυμπιονίκη μας να προσέλθει στο Διοικητικό Συμβούλιο και να αναφερθεί λεπτομερώς στην καταγγελία της έτσι ώστε η Ομοσπονδία να προβεί άμεσα στις δέουσες ενέργειες. Επιθυμούμε να τονίσουμε ότι η σχετική καταγγελία μας συγκλόνισε διότι ουδέποτε στο χώρο της Ιστιοπλοΐας υπήρξε στο παρελθόν η παραμικρή υποψία για τέτοιο περιστατικό. Τονίζουμε, όπως και με τη χθεσινή ανακοίνωσή μας, ότι η Ομοσπονδία πράττει και θα πράξει τα δέοντα και δεν θα επιτρέψει να παραμείνει η παραμικρή σκιά ως προς το κύρος της και την προάσπιση των ιδεωδών του αθλητισμού που υπηρετεί ανεπίληπτα εδώ και επτά δεκαετίες.
Χιονοστιβάδα αποκαλύψεων
Οι αποκαλύψεις της Σοφίας Μπεκατώρου για όσα υπέστη από μέλος του χώρου της ιστιοπλοΐας το 1998, κατά τη Διαδικτυακής Ημερίδας με θέμα «Start to Talk/Σπάσε τη Σιωπή – Μίλησε, Μην Ανέχεσαι», που διοργάνωσε το Υφυπουργείο Αθλητισμού, φαίνεται πως είναι μόνο η αρχή για μία σειρά αποκαλύψεων σεξουαλικών κακοποιήσεων στον χώρο του αθλητισμού.
Την αμέριστη συμπαράσταση στο πρόσωπο της θαρραλέας Σοφίας Μπεκατώρου θέλησε να εκφράσει μέσω ανάρτησης στο Facebook η Ολυμπιονίκης στο ύψος και προπονήτρια Νίκη Μπακογιάννη. Στην εν λόγω δημοσίευση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, η ολυμπιονίκης έδωσε συγχαρητήρια για το θάρρος της αποκάλυψης, ενώ δε δίστασε να περιγράψει και την δική της εμπειρία, κατά τη διάρκεια της οποίας, όπως η ίδια δήλωσε, ένιωσε ”αηδιασμένη και σοκαρισμένη”.
Η ανάρτηση της Νίκης Μπακογιάννη:
«Η Σοφία Μπεκατώρου αποφάσισε να μιλήσει και πει γεγονότα που της συνέβησαν πριν κάποια χρόνια στην αθλητική της ζωή. Αξίζει να της δώσουμε συγχαρητήρια!!! Θυμάμαι και εγώ, πριν κάποια χρόνια είχα δεχθεί μια πρόταση για καφέ και να συζητήσουμε για τον αθλητισμό από πρώην παράγοντα του κλασικού αθλητισμού, πηγαίνοντας σε μια καφετέρια του κέντρου της Αθήνας, κατάλαβα ότι κάτι άλλο είχε στο μυαλό του.
Σοκαρίστηκα που ένας άνθρωπος σαν εκείνον και με μεγάλη προσφορά στον αθλητισμό σκέφτηκε ότι θα ήμουν εύκολο θύμα και δεν σεβάστηκε το γεγονός ότι απέναντι του είχε μια γυναίκα που μόλις είχε κατακτήσει ένα μετάλλιο για την πατρίδα της. Θα μπορούσα να πω πολλά για αυτόν τον άνθρωπο, το σίγουρο είναι ότι δεν συνέβη κάτι παραπάνω, έφυγα από εκεί σοκαρισμένη και αηδιασμένη.
Δυστυχώς, άνθρωποι που έχουν κάποια εξουσία στο χώρο τους δεν σέβονται τις προσπάθειες των αθλητριών τους. Έχω την εντύπωση ότι έχουν συμβεί και σε άλλες αθλήτριες περιστατικά σεξουαλικης παρενόχλησης και ίσως καλό θα είναι να βγουν να τα πουν. Οι ομοσπονδίες και οι υπεύθυνοι θα πρέπει να έχουν γνώση για οτιδήποτε έχει συμβεί και έμπειρο επιστημονικό προσωπικό για να εκπαιδεύει τους αθλητές/αθλήτριες για το πως θα πρέπει να πράξουν σε ανάλογες στιγμές», καταλήγει η δημοσιέυση.
Νέα μαρτυρία αθλήτριας για σεξουαλική παρενόχληση
Λίγο νωρίτερα, μια νέα υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης ήρθε ”στο φως”, μέσω αποκάλυψης της πρώην αθλήτριας ιστιοπλοϊας Μαρίνας Ψυχογιού, η οποία και μίλησε ανοιχτά για την δική της εμπειρία. Κατήγγειλε ότι και η ίδια αποτέλεσε θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης, χωρίς ωστόσο να κατονομάσει τον παράγοντα.
«Διαβάζω τη μαρτυρία της Σοφίας και όχι, δεν πέφτω από τα σύννεφα. Δεν μένω έκπληκτη από αυτά που περιγράφει, ακούγονται τόσο γνώριμα. Πολλά τα μηνύματα συμπαράστασης αλλά πολλά και τα απαξιωτικά σχόλια, με κορυφαίο αυτό της εθνικής αρχής του αθλήματός μας, η οποία φαίνεται πως δυσκολεύεται να το πιστέψει» ξεκινά η ”κατάθεση” της Μαρίνας Ψυχογιού στην ιστοσελίδα sportsfeed.gr.
Παρατίθεται ολόκληρη η ανάρτησή της:
«Τέτοια περιστατικά γίνονται συνέχεια. Κάθε μία το αντιμετωπίζει όπως μπορεί. Ποτέ όμως, καμία, δεν το καταγγέλει. Γιατί ακόμη κι αν δεν τη βγάλουν τρελή, ή ότι τα θέλει κι αυτή, το λιγότερο που θα συμβεί είναι ότι θα βρεθεί στη δυσμένεια του προπονητή, του εφόρου ή του ομοσπονδιάρχοντα. Και θα αισθανθεί ντροπή μπροστά στην οικογένεια, τους φίλους, το κοινωνικό περιβάλλον. Οπότε, για το καλό κυρίως το δικό της αλλά και των αγαπημένων της, προσπαθεί να το διαχειριστεί όσο καλύτερα και ανώδυνα γίνεται. Οι θύτες συνεχίζουν ακάθεκτοι, κι αν δεν τους κάτσει, ή σταματήσει να τους κάθεται μία, πάνε στην επόμενη.
Την άνοιξη του 1993 ήμουν 20 ετών. Είχα μόλις κερδίσει το πανελλήνιο/πρόκριση και παρακαλούσα τους ομοσπονδιάρχοντες να με συμπεριλάβουν στην εθνική ομάδα. Είχα μόλις τελειώσει μια συνάντηση για το θέμα στο ΝΟΤΚ, στο Δέλτα Φαλήρου, και έφευγα να για να επιστρέψω στο σπίτι μου με το λεωφορείο. Μέλος του ΔΣ της ΕΙΟ με πλησιάζει και προσφέρεται να με πάει. Ηλιακή τάξη του παππού μου ο κύριος, σε αυτήν την ηλικία έτσι τους μετράς τους μεγαλύτερους ανθρώπους. Έκανε κρύο και σκέφτηκα γιατί όχι, ευχαριστώ πολύ. Βγαίνοντας από το ΝΟΤΚ είχε τότε μια αφετηρία λεωφορείων, τις γραμμές 450 και 550.
Ο κύριος λοιπόν σταματά το αυτοκίνητο και αρχίζει μια συζήτηση ότι για να με στηρίξει η ΕΙΟ πρέπει να υπάρχει κάποιος που να παλεύει για μένα και αυτός μπορεί να αναλάβει να με βοηθήσει αν είμαι κι εγώ καλό κορίτσι. Με ευγένεια και ωραία λόγια και κολακεία απλωνόταν. Έπιασε το πόδι μου, ερχόταν πολύ κοντά μου, μου έλεγε να μη φοβάμαι, ότι γίνεται είναι για το καλό μου. Ήταν πολύ άβολη κατάσταση, προσπαθούσα να καταλάβω πως είναι δυνατόν αυτός ο μεγάλος άνθρωπος να με πλησιάζει έτσι, προσπαθούσα να αποφασίσω τι πρέπει να κάνω.
Δεν ήταν εύκολο να αντιδράσω, θα ήταν αγένεια να του πω ότι δε θέλω να με πάει στο σπίτι ή να του μιλήσω άσχημα. Κάποια στιγμή πήγε να με φιλήσει και του είπα ότι εγώ θα κερδίζω στη θάλασσα και δε χρειάζομαι τέτοια υποστήριξη γιατί είναι άδικο για όλους τους άλλους που δε θα έχουν κάποιον να τους υποστηρίζει. Άνοιξα την πόρτα, βγήκα από το αυτοκίνητο και έτρεξα και μπήκα στο λεωφορείο που περίμενε στην αφετηρία. Στο δρόμο για το σπίτι αποφάσισα ότι δε θα πω τίποτε σε κανέναν γιατί αν το μάθουν οι γονείς μου θα με σταματήσουν από την ιστιοπλοΐα.
Και βέβαια δεν υπήρχε περίπτωση να πω τίποτε σε κανέναν στο περιβάλλον του αθλήματος γιατί αυτό θα σήμαινε ακόμη περισσότερη δυσμένεια. Απλά, φρόντισα να μην του δώσω ποτέ ξανά την ευκαιρία να βρεθεί μόνος του μαζί μου. Ούτε στον συγκεκριμένο ούτε σε οποιονδήποτε άλλον. Δεν το θυμήθηκα τώρα. Τώρα όμως είναι ώρα να κάνουμε κάτι για το θέμα. Όχι τόσο για να τιμωρηθούν οι θύτες των διάφορων περιστατικών στο παρελθόν αλλά πολύ πιο σημαντικό, για να δημιουργήσουμε ένα ασφαλέστερο περιβάλλον για όλους στην κοινωνία που ζούμε. Να μην υπάρχουν οι συνθήκες ώστε να δημιουργούνται τέτοιες καταστάσεις».
Η ανάρτηση της Μάνιας Μπίκοφ
Μια γυναίκα βρίσκει το θάρρος και δημόσια μιλά για τη σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη χρόνια πριν κ αντί αυτό να αφυπνίσει, ταρακουνήσει, προβληματισει κάθε έναν, ειδικά του χώρου του αθλήματος της, η ίδια δέχεται πλήθος μηνυμάτων που εμμέσως πλην σαφώς την κρίνουν γιατί της πήρε τόσα χρόνια, ότι τα ήθελε, ότι το κάνει για την δημοσιότητα. Είστε όλοι τραγικοί.. Οι γυναίκες δε,, που σχολιάζετε στο ίδιο μήκος κύματος είστε εμετικές. Ξέρετε πόσο δύναμη χρειάζεται να αποδεχθεις αρχικά ότι είσαι θύμα βίας και να το πεις; Έχετε σκεφτεί πόσο δύσκολο είναι να πρέπει να χειριστείς και την βία αλλά και όλους όσους σε κρίνουν;
Έχετε μπει σε αυτήν τη θέση? Όπου το θύμα, ζει με τον φόβο; όπου δεν τολμά να ζητήσει βοήθεια γιατί ξέρει πως θα είναι αβοηθητη; Η Σοφία Μπεκατώρου μια σπουδαία αθλήτρια και γυναίκα μέσα από αυτήν την εξομολόγηση της ξεκλείδωσε πολλά κουτάκια μνήμης. Περίμενα σήμερα να υπάρχει υποστήριξη από τον χώρο. Δεν την είδα. Εγώ λοιπόν Σοφία,, με αφορμή την δική σου ιστορία θα πω μια ακόμη.. 28-30 χρόνια πριν, όταν ήμουν εν ενεργεια αθλήτρια της υδατοσφαίρισης εμφανίστηκε ένας τραυματισμός στον ώμο. Ήμασταν σε προετοιμασία με την εθνική ομάδα ο πόνος επέμενε, με έστειλαν στον γιατρό. Δεν ήμουν μόνη, ήταν ακόμη 1-2 συναθλητριες με παρόμοια θέματα.
Στις 3-4 επισκέψεις στον “γιατρό” αυτό, στην εξέταση και στις ενέσεις ενζυμων που μου έκανε για να βγάζω την προπόνηση ΠΑΝΤΑ μου ζητούσε να κατεβάσω το μαγιό μου. Ο τραυματισμός μου ήταν στο δεξί ώμο. Την πρώτη φορά το έκανα, με αιφνιδίασε, δεν ήξερα γιατί το ζήτησε. Όταν βγήκα ρώτησα τις άλλες, μου είπαν ότι κ σε αυτές κάτι ανάλογο είχε ζητήσει. Δε μίλησα σε κάποιον άλλον. Στην επόμενη επίσκεψη το ίδιο. Τον κοίταξα κατάματα και τον ρώτησα γιατί; Αφού τον ώμο μου θα δείτε.. Μου απάντησε με υφακι “γιατί, ντρέπεσαι;” Ήταν ο τοπ γιατρός, με έστειλε η ομάδα, φοβομουν αν μιλούσα θα έχανα τη θέση μου στην ομάδα.. Πήγα ακόμη 2 φορές, αρνήθηκα να κ ξανακατεβάσω το μαγιό μου. Σττη συνέχεια δεν ξαναπήγα ΠΟΤΕ, ανέλαβε το σωματείο μου κ με έστειλε σε άλλους γιατρούς.
Ο συγκεκριμένος δεν με άγγιξε στο στήθος, την έβρισκε όμως να μας βλέπει. Τότε φοβομουν. Έπειτα απλά το διέγραψα από τη μνήμη μου. Με αφορμή τα λόγια σου Σοφία, σήμερα το ξέθαψα από τη μνήμη μου Ήμουν μια αθλήτρια που ζούσα μόνη μου στην Αθήνα κ αγωνιζόμουν για το όνειρο μου. Άλλες εποχές τότε. Τώρα αν κάτι ανάλογο συνέβαινε στα παιδιά μου, θα γινόμουν αγρίμι. Με αφορμή τα λόγια σου Σοφία, θα τους μιλήσω ξανά για την βία, ειδικά για την σεξουαλικη.. Σ ευχαριστώ λοιπόν και σου βγάζω το καπελο
Η αποκάλυψη της Ιατρίδου
Λίγες ώρες αργότερα από τη Μάνια Μπίκοφ ήρθε και η ανάρτηση της κολυμβήτριας Ραμπέας Ιατρίδου η οποία αποκάλυψε την εμπειρία της με γιατρό που την εξέταζε γυμνή χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.
Η ανάρτηση της
H αποκάλυψη της σεξουαλικής κακοποίησης της Ολυμπιονίκη μας Σοφία Μπεκατώρου έσκασε σαν βόμβα λες και τα εγκλήματα αυτής της κατηγορίας είναι κάτι σπάνιο για την “πολιτισμένη” κοινωνία μας και όλοι δήλωσαν σοκαρισμένοι που ο Ελληνικός πρωταθλητισμός δεν είναι αγνός και δεν στελεχώνεται από ενάρετους ανθρώπους… Μετά το σοκ η βροχή του εύκολου σχολιασμού και η ευκαιρία των πολλών να κρίνουν πίσω από τα πληκτρολόγιά τους και αρκετών κομπλεξικών να νιώσουν ανώτεροι κατηγορώντας το θύμα είτε ευθέως είτε με υπονοούμενα για τον χρόνο που διάλεξε να δημοσιοποιήσει την ιστορία της.
Στην ανάγνωση της ιστορίας της έμεινα για ώρες σιωπηλή. Σκέφτηκα πόσα έχει πετύχει αυτή η γυναικάρα με το εθνόσημο στο στήθος της και στα πανιά της και προσπάθησα να βάλω τον εαυτό μου στη θέση της. Σκέφτηκα πως θα αισθανόμουν, τι θα σκεφτόμουν, τι θα έκανα. Τι θα επέλεγα να κάνω και πως θα το έπνιγα μέσα μου.. Σίγουρα δεν μπορείς να το νιώσεις σκέφτηκα αν δεν το έχεις ζήσει.. Την επόμενη ημέρα ήρθε η ανάρτηση της φίλης Μάνιας Μπίκοφ για τον γιατρό της εθνικής υδατοσφαίρισης που υποχρέωνε τις αθλήτριες να κατεβάζουν το μαγιό τους, να ταράξει τα δικά μου νερά με μια αλυσιδωτή αντίδραση που με πήγε πολλά χρόνια πίσω, σαν μια πτώση μια τσουλήθρα που δεν μπόρεσα να σταματήσω πριν προσγειωθώ σε ένα ιατρείο της Θεσσσαλονίκης, σχεδον 27 χρόνια πριν.
Στη διάρκεια της αθλητικής μου καριέρας είχα μόνο άνδρες προπονητές και συνοδούς στις αποστολές και ήταν όλοι τους άψογοι, δεν είχα ποτέ παράπονο.
«Ο γιατρός, μου ζήτησε να μείνω με το εσώρουχο»
Λίγο πριν τα 19 μου, στην επανεκκίνηση εντατικών προπονήσεων μετά από ολιγόμηνη παύση για τις πανελλαδικές εξετάσεις σε μια στιγμή ανωριμότητας στο γυμναστήριο του Τζίμη Σαμαρά, χωρίς καλό ζέσταμα δέχτηκα μια πρόκληση για μια άσκηση που κατέληξε σε άσχημη θλάση του δικεφάλου του δεξιού ποδιού. Κάλεσα αμέσως τον αθλίατρο που με παρακολουθούσε αλλά λόγω φόρτου θα με έβλεπε το επόμενο απόγευμα αργά. Ο φόβος μου πως κάτι κακό έχει γίνει με οδήγησε να κλείσω ραντεβού και σε ορθοπεδικό του ασφαλιστικού φορέα κοντά στο σπίτι.. Ο γιατρός, μου ζήτησε αμέσως να μείνω με το εσώρουχο. Αφού έκανε σύντομες ερωτήσεις και με εξέτασε στο ειδικό κρεβάτι πιάνοντας συνεχώς το σώμα μου σε σημεία που δεν δικαιολογούσε η εξέταση, μου ζήτησε να σηκωθώ και να σκύψω. Στάθηκα αντικριστά του και πήγα να σκύψω εμπρός. Οχι μου είπε, όχι έτσι, θα γυρίσεις και θα σκύψεις μπροστά μου. Είχα πανικοβληθεί, το ένιωθα τελείως λάθος αλλά δεν ήξερα πως να αντιδράσω, το όχι είχε κολλήσει σαν λυγμός στο λαιμό μου και δεν κατάφερε να βγει. Εκανα αυτό που μου ζήτησε και ο σιχαμένος στάθηκε ακριβώς πίσω μου και χούφτωσε με πρόφαση την εξέταση μηρούς και γλουτούς, Με ένα εξίσου σιχαμένο χαμόγελο μου συνταγογράφησε λίγο μετά φάρμακα. Μόλις έκλεισα την πόρτα πίσω μου ξέσπασα σε κλάμα και έσκισα τη συνταγή σε χιλιάδες κομματάκια. Εκανα ώρα να γυρίσω στο σπίτι μέχρι να μη φαίνεται το κλάμα μου γιατι αν έλεγα τι έγινε ο πατέρας μου θα πήγαινε και θα τον πετούσε από το μπαλκόνι αφού πρώτα τον είχε κάνει τόπι στο ξύλο..
Το ίδιο βράδυ πήγα στο ιατρείο του αθλίατρου μου σαν φοβισμένο κουτάβι.. “Βγάζουμε παπουτσάκια και καλτσούλες και ανεβαίνουμε στο κρεβατάκι” μου είπε γλυκά. “Γιατρέ να βγάλω τη φόρμα;” “Όχι βέβαια” απάντησε ήρεμα, “δε χρειάζεται για την εξέταση”. Η εξέταση περιλάμβανε εντολές κίνησης, εκτέλεση και ακόλουθη ερώτηση για το είδος και την ένταση του πόνου και το μόνο που άγγιξε ήταν ο αστράγαλος και η κνήμη μου για να διορθώσει κίνηση.. Με τις θεραπείες και την αγωγή σε λίγες ημέρες ήμουν πάλι σε θέση να κολυμπήσω αλλά το σκηνικό στον πρώτο γιατρό έκανα χρόνια να το ξεπεράσω και ο τρόπος που διάλεξα για να το διαχειριστώ ήταν να το διακωμωδήσω ώσπου τελικά το ξέχασα. Ημουν μικρή, φοβισμένη και εντελώς άβγαλτη.
Με αφορμή την εξιστόρησή σου Μάνια, που με αφορμή την εξιστόρηση της Σοφίας, το ξέθαψες από τη μνήμη σου, το ξέθαψα κι εγώ από τη δική μου.. Σαφώς και δεν εξισώνεται σε καμία περίπτωση με αυτή ενός βιασμού αλλά η παρενόχληση και η κακοποίηση ανεξάρτητα από την βαρύτητα του περιστατικού γεμίζουν με αισθήματα ντροπής το θύμα.
Πολύ φοβάμαι πως πολλές αθλήτριες έχουν ανάλογες ή πολύ πιο σοβαρές ιστορίες να διηγηθούν. Το λάθος δεν είναι ότι πνίξαμε τις ιστορίες μέσα μας. Το λάθος είναι ότι δεν είχαμε την αίσθηση ότι θα μας (υπο)στηρίξουν για να τις πούμε και φυσικά φοβόμασταν τον σχολιασμό και την κριτική από τους “δικαστές” γι’ αυτό δεν είχαμε το θάρρος. Η κάθε γυναίκα χρειάζεται τη στήριξη μας αν και όταν αποφασίσει να μιλήσει, όταν βρει το θάρρος μέσα της.
